پایگاه خبری دامنا


راه صادرات دام زنده را بشناسیم

صادرات دام زنده علاوه بر ارزآوری و اشتغالزایی , تداوم تولید در صنعت دامپروری را به همراه دارد.اما این صادرات چگونه انجام می شود؟

 وحید زندی فخر

روزانه 3مرغدار و 5دامدار از چرخه تولید خارج می‌شوند؛ آن‌هم تنها به دلیل شرایط سختی كه برای آنها به وجود آمده است. انباشته شدن تولید و عدم بازار فروش در داخل، تولیدكننده را مستاصل می‌كند. بنابراین باز شدن قفل صادرات، الزامی به نظر می‌رسد. چرا كه علاوه بر حمایت از تولید، ارزآوری قابل توجهی به همراه خواهد داشت.

شاید به جرات بتوان گفت كه گوشت یك كالای استراتژیك است. اما به دلایل مختلف از جمله تصمیم‌گیری‌های نادرست و بی‌مورد، همیشه كشور با بحران گوشت روبرو بوده است. گاهی واردات بی‌رویه، دامپروران را برای فروش دام زنده بلاتكلیف می‌گذارد و گاهی صادرات در مواقع نیاز، بازار داخل را متشنج می‌كند.

در این میان كشوری موفق است كه بین واردات و صادرات، تعادل منطقی برقرار كند. با بستن مرزها و پشت كردن به تجارت بین‌المللی، توازن عرضه و تقاضا به هم می‌ریزد.

صادرات دام زنده یكی از مباحثی است كه همیشه مسئولان را با اما و اگرهای فراوانی روبرو كرده است. ولی در چنین وضعیتی هستند شركت‌هایی كه از مدیران ارشد، تقاضای صادرات دام زنده داشته باشند. یكی از همین شركت‌ها شركت بازرگانی «سارا تجارت عادل» است كه با مدیریت «منصور پوریان» اداره می‌شود. وی به تازگی مجوز صادرات گوسفند به یكی از كشورهای حاشیه خلیج فارس را دریافت كرده است. آنچه در ادامه می‌خوانید، گفت‌وگوی «كسب‌وكار» با این تاجر است.

با صادرات اشتغالزایی می‌كنم

مهم‌ترین مزیت صادرات، ارزآوری است. از این ارز می‌توان برای اشتغالزایی استفاده كرد؛ كاری كه بنده و همكارانم به دنبال آن هستیم. بر این اساس، پروژه‌ای در استان خوزستان در دست اجراست كه اگر به مرحله بهره‌برداری برسد، 40هزار راس گوسفند و 12هزار گوساله در سال تولید می‌شود. این پروژه كه قرار است در زمینی به وسعت 50هكتار اجرا ‌شود، به طور مستقیم برای 200نفر اشتغالزایی می‌كند. بنابراین با ارزآوری صادرات گوسفند این پروژه با موفقیت اجرا خواهد شد.

مراحل صادرات

نخستین اقدامی كه برای اخذ مجوز صادرات صورت می‌گیرد، اعتمادسازی و جلب نظر مدیران سازمانی است. طی مكاتباتی كه با حسن ركنی، معاون وزیر جهادكشاورزی داشتیم، مراحل اولیه اخذ مجوز انجام گرفته و طی یكی، دو روز آینده به نتیجه می‌رسد. اما صادرات سختی‌های بسیاری دارد كه پشتوانه مالی و پشتكار زیادی می‌خواهد. فرض كنید كه قرار است هزار راس گوسفند صادر شود. برای هر 50راس، یك نفر مسئول نگهداری و خوراك‌دهی استخدام می‌شود. یعنی برای نگهداری از هزار راس، 20نفر نیاز است. قرنطینه‌ها تا 2هفته دام را حفاظت می‌كنند. بنابراین علوفه و آب مورد نیاز گوسفندان در این مدت به عهده صادركننده است. در این قسمت محلول مخصوصی به آنها تزریق می‌شود تا دام‌هایی كه پتانسیل خوبی برای صادرات ندارند، مشخص شده و از چرخه بیرون بیایند.

پس از موافقت دامپزشكی، دام‌ها با اتومبیل‌های مخصوصی به مرز دریا انتقال داده می‌شوند. در این قسمت انتخاب لنج، بسیار مهم است. معمولا لنج‌هابه ظرفیت‌های 400تایی یا هزارتایی موجود هستند و كار انتقال به كشور مقصد را انجام می‌دهند. به همراه دام‌ها باید علوفه و آب مصرفی آنها در لنج آورده شود. كل این چرخه چیزی حدود 50میلیون تومان هزینه در بر دارد. البته این سوای هزینه خرید اولیه دام‌هاست. گوسفندان به نسبت وزن و ظاهری كه دارند حدود 650 تا 700هزار تومان از تولیدكنندگان خریداری شده و باقی عملیات به عهده صادركننده است.

از طرفی برای هر راس باید هزار تومان به اتحادیه مركزی دامپروری بپردازیم كه برای هزار راس می‌شود به عبارتی یك میلیون تومان. گذشته از اینها قانونی به نام عوارض صادرات، به میزان 5درصد قیمت هر دام از صادركننده دریافت می‌شود كه یكی از عوامل دست و پا گیر صادرات است.

متاسفانه هنوز تدبیری برای بیمه دام در گذر از دریا اندیشیده نشده است. سرمایه‌گذاری كه به ارزآوری كشور كمك می‌كند، لازم است كه از طرف شركت‌های بیمه‌ای حمایت شود. زیرا هر اتفاقی برای دام‌ها بیفتد، تمام ضرر و زیان وارده متوجه صادركننده است و این امر انگیزه لازم برای صادرات را از بین می‌برد.

اگر دام‌ها مرجوع شد!

حال تصور كنید كه بنا به دلایلی دام‌های ارسالی از طرف كشور مقصد برگشت خورد. در این صورت تمامی هزینه‌های حمل و نقل به عهده صادركننده است و از همه مهم‌تر اینكه دام‌های برگشتی اجازه وارد شدن به بازار داخلی را ندارند و تقریبا به نصف قیمت از صادركننده خریداری شده و به كارخانه‌های سوسیس و كالباس منتقل می‌شوند. اینجاست كه پشتوانه مالی به كمك صادركننده می‌آید و از ورشكستگی نجاتش می‌دهد.

صادرات، مشعل تولید را روشن نگه می‌دارد

با وضعیتی كه اكنون در كشور ما به وجود آمده و هزینه‌های بالایی كه بر دامداران تحمیل می‌شود، تنها صادرات می‌تواند جان دوباره‌ای به صنعت دامپروری بخشد. زیرا طبق تحقیقات به عمل آمده، اكنون تولید دام زنده بیش از نیاز است و نوعی انباشتگی در واحدهای پرورشی به وجود آمده است. این امر باعث شده كه روزانه 3مرغدار و 5دامدار از چرخه تولید خارج ‌شوند. حال باید با زنده كردن صادرات، جلوی چنین ضرری را بگیریم.

منتشر شده توسط روزنامه کسب و کار در تاریخ ۱۳۹۲ چهارشنبه ۱۶ بهمن
کدخبر:2285منبع:روزنامه کسب و کارتاریخ انتشار:۱۳۹۲ شانزدهم بهمنلینک خبر: http://www.damna.ir/Pages/News-2285.aspx